میکنم جهد که خود را مگر آنجا فکنم
آشتیان کجاست؟ آنجا که اهالیاش همه در صلحند و آشتیْ و هرگز کسی قهر نیست با کسی. شهر دلداران؛ دیار امن و سلامت و خوشدلی... ناکجا آباد!
پ.ن
یا مرا با خود ببر آنجا که هستی، یا بیا.
حمیدنامه
اوست غنی و بینیاز
مرد دهه شصتی...
نوشتههای اینجا ماندگار نیست. لطفا تعجب نکنید!